[pag. 3 (ed. )]
tunglín. Ok þat ſa þeir e hann ræð gang himintungla at hann mun raða ſkini ſolar
ok ogg himinſ ok avexti iarðarennar. er þar ẏlger ok ſlikt ſama vinum lozenſ
ok þar með ſtomi ſiovarens. þat viſſu þeir æigi hvar ʀiki hans var. enn þvi truðu þei
at hann reð ollum lutum a ioðu ok i loptí himinſ ok himintunglanna ſiovar ok veðanna.
Enn til þeſſ at hell mættí ra ſegía eða i minni eſta þa gau þeir non með ſialum ſer
ok heer þeſſi atrunað a marga lun bæẏzt. sua ſem þioðernar ſkiptuz ok tungurnar
greinuz uar enat þat ſmíðí er meſt heer verit i vollunni. i elli ſinni ſkipter noe hei
mínum með ſonum ſinum. ætlaði hann cham veſtr hlu enn iapheth noð haalu.
En sém ſuð haalu með þeiri parteran ſem ſiðaʀ greiner i þriðiunga ſkipti
heimſinſ. i þann tima ſem ſẏner þeſſara manna vou í verollinni þa ǫlgaðiz þegar
agirni til iar ok mannmetnaðar a þui at þa kenuz þær margar lister ſem að
hoðu ekkí unnar verit Ok ho ſik hverr epter ſinni iþrott Ok ſva langt ærðu
þeir ramm ſinn metnat at þeir aricaní komner a cham heriuðu i þann luta verall
ar ſem bẏgði aſpringr ſemſ ræn þeira ok ſem þeir hoðu þa ẏer unnit þot
ti þeim ſer æigi nægiaz heímrenn ok ſmiðuðu æinn ſtopul með tigl ok gríot þann er þeir
ætluðu at vínna ſkẏlli til hímínſ a þeim velli er kallaz ſennr ok þa er þetta ſmi
ði var ſva mikit voðit at þat tok upp o veðum ok æigi hoðu þei at minni ẏ
ſi til at halla ramm ſmiðinní ok ſem guð ſer hverſu þeira oſi gæiſar haatt þa
ſier hann at hann verð með æínſhveriu nið at ſla. Ok ſa ſami guð ſem allz er voll
ðugr ok allt þeira verk mattí a æínu auga bagði nið ſla en þa ſiala lata verða að
upti. þa villi hann þo hell með þi eẏða þeia yrir ætlan at þeir mætti við kenaz ſinn litil
leik með þí at æíngi þeira ſkili hvat annaʀ talaði ok þi viſſi æingi þeira hvat hverr
bauð oðum ok baut þat anna nið ſem anna uilli upp reíſa þar til er þei ſtriuz
a ſialer ok með þi æẏiz ǫll þeira yrir ætlan i upp tekinni ſtopul ſmið ok ſa er remztr
var het zooaſtres hann hlo ẏʀ en gret er hann kom i verollina enn o ſmiðer uoro
ij. ok .lxx. Ok sua margar tungur haa ſiðan eiz um verollina epter þi ſem
riſarner skiptuz ſiðan til lana ok þioðerner iolguðuz. i þeſſum ſama ſtað var gior
æín hín agiætaztʀ borg ok egit a nani ſtopulſinſ ok kollu babilon ok ſem tung
na ſkiptið var oðit þa iolguðuz sua nonin mannanna ok annarra luta. Ok ſia
ſamí zoroaſtres haði mog nn ok þo at hann vnerſtaði at hans oſi væri lægð
a ſagði ſmið þa ærði hann ſig þo ramm til verallligſ metnaðar ok let taka ſik
til konungſ ẏer mǫrgum þioðum aſſiriorum. a honum hoz ſkurðgoða villa ok ſem hann var