| |
Komiteen, medlemene frå Arbeidarpartiet, Sigvald Oppebøen Hansen, Reidar Sandal, Karl Eirik Schjøtt-Pedersen og Signe Øye, frå Høgre, Peter Gitmark, Hans Kristian Hogsnes og Kari Lise Holmberg, frå Framstegspartiet, Torbjørn Andersen og Per Sandberg, frå Sosialistisk Venstreparti, Karin Andersen og Heikki Holmås, frå Kristeleg Folkeparti, Anita Apelthun Sæle og Ivar Østberg, og frå Senterpartiet leiaren Magnhild Meltveit Kleppa, viser til forslag i St.prp. nr. 1 (2001-2002) om reduksjon av trygdeperioden for permitterte. Forslaget krev endring i lov om lønsplikt under permittering. Komiteen viser til at loven i dag gir den permitterte rett til dagpengar etter folketrygdloven i inntil 52 veker, før arbeidsgjevar si lønsplikt blir teken opp att.
Komiteen er kjent med at det no blir gjort framlegg om at arbeidsgjevar si lønsplikt skal gjerast gjeldande etter 26 veker og at perioden permitterte arbeidstakarar kan få dagpengar reduserast tilsvarande frå 52 til 26 veker.
Komiteen viser til at det er store variasjonar i bruk av permitteringar. Dette har ein klar samanhang med konjunkturane i løpet av året. Komiteen er kjent med at permitteringar i all hovudsak blir bruka i industrien og bygge- og anleggsbransjen.
Komiteen peikar på at regelen om rett til dagpengar ved permittering inneber at arbeidsgjevarar i periodar, når aktiviteten er låg, kan overlate sine lønsplikter til trygdesystemet. Komiteen meiner at dette er ein viktig tryggleik for bedrifter og bransjar som er utsett for store svingingar i aktivitetsnivået. Likeins meiner komiteen at slike ordningar er vesentlege for arbeidstakarane med omsyn til økonomisk tryggleik i periodar med permittering.
Komiteen er samd i at dagens regelverk med lønsplikt i 52 veker ikkje stimulerer dei permitterte til å gå over i anna arbeid eller å delta på arbeidsmarknadstiltak. Komiteen meiner at ei forkorting av trygdeperioden kan føre med seg at mange permitterte vil kome attende til ordinært arbeid mykje tidlegare. I den samanheng er det viktig å oppretthalde eit høgt nivå på arbeidsmarknadstiltaka.
Komiteen vil presisere at det er viktig å følgje utviklinga i denne saka nøye, og om nødvendig endre lova dersom endring vil føre til store negative konsekvensar for arbeidstakarane, eller at arbeidsløysa vil bli vesentleg større som ein konsekvens av denne lovendringa.
Komiteen slutter seg til framlegget i proposisjonen.