ØKOKRIM
Miljøkriminalitet
Miljøkriminalitet er lovbrot som råkar miljøet rundt oss. Miljøkriminalitet omfattar også ulovlege inngrep mot miljø som er menneskeskapte eller menneskepåverka, til dømes parkanlegg, kulturlandskap, bevaringsverdige kulturminne, bygningar og bymiljø elles.
Miljøkriminalitet kan delast inn i fire hovudformer:
- naturkriminalitet
- forureiningskriminalitet
- kunst- og kulturminnekriminalitet
- arbeidsmiljøkriminalitet
I vid forstand dekkjer omgrepet miljøkriminalitet også t.d. brot på tobakkskadelova. Mange miljølovbrot blir også gjort innanfor rammene av lovleg næringsverksemd. Døme på dette er forureining frå industri/landbruk og forureining frå skip. Miljølovbrot gir politiet andre utfordringar enn den vanlege kriminaliteten. Dei fleste miljølover har ei strafferamme på bøter eller fengsel i eitt år og to år ved grove brot. I 1993 blei generalklausulen mot miljøkriminalitet (straffelova § 152 b) vedteken. Etter straffelova § 152 b er strafferamma for alvorleg miljøkriminalitet sett til seks år fengsel.
Dei viktigaste reglane på området er:
- lover og forskrifter som vernar vårt biologiske mangfald (viltlova, naturvernlova, motorferdselslova, lakse- og innlandsfiskelova, akvakulturlova)
- lover og forskrifter som vernar mot forureining, avfall og helse- eller miljøfarlege produkt (forurensningslova, produktkontrollova, skipssikkerheitslova, matlova
- lover og forskrifter som vernar våre kulturminne og kulturmiljø (kulturminnelova og plan- og bygningslova)
- lover og forskrifter som vernar arbeidsmiljøet (arbeidsmiljølova og produktkontrollova)