– Vi er sjokkerte. Universitetet hadde garantert oss
hyblar, men no er alt i uvissa. Kor lenge vi må bu slik
er det heller ingen som vil fortelje, seier utanlandske
studentar Studvest har prata med.
 |
OPPGITT. – Her er verken kjøleskap eller komfyr,
og privatlivet er lik null, sukkar Margit Thöne
(f.v.), Peter Bürmann og Herry Hervè.
|
Mykje hjarterom, men skralt om husrom. Slik er stoda
for fire utvekslingsstudentar som for tida har heimen
sin på eit lunsjrom på Fantoft. Peter Anderssen (USA),
Margit Thöne (Italia), Peter Bürmann (Tyskland) og Herry
Hervè (Frankrike) kom til Bergen i slutten av forrige
veke. Litt for seint. Og då hjalp det ikkje med allverdas
garantiar om eit ledig rom.
– Dette var langt frå forventa, men foreløpig ser vi positivt
på det, fortel dei fire smånervøse sambuarane.
Null privatliv
Kjensla av å vere på leir er slåande. Det som til vanleg
er lunsjrom for dei tilsette i Studentsamskipnaden er
innreia med madrassar og tursekkar. Dei fire rom-kompisane
sit rundt eit salongbord midt i rommet. Eit par tomme
pilsflasker, eit halvt brød, papptallerkenar, ein illeluktande
makrellfilet-boks og eit fillete norsk flagg er med på
å skape den nødvendige heimekoselege stemninga.
– Det hadde jo vore ok med eit kjøleskap og ein stad å
koke mat. For å få ta ein dusj må vi i idrettshallen.
Å bu slik betyr null privatliv. Eg har allereie gjort
forsøk på å få meg ein hybel i sentrum, fortel Herry Hervè.
– Folka på Universitetet visste kor tid vi kom, og kunne
i det minste sendt ein e-post om situasjonen, legg Margit
Thöne til.
Campingliv?
For Peter Anderssen står første natt saman med totalt
ukjente folk for døra. Dei tre andre gjekk på norskkurs
i lag før dei kom til Bergen. Latteren sit laust hos alle,
men er til tider ispedd eit snev av hysteri. Dei har høyrt
rykter om at opptil 50 utanlandske studentar står i fare
for å komme i same situasjon, og ristar oppgitt på hovudet.
– Foreløpig er eg ved godt mot og eg angrar ikkje på at
eg søkte meg til Bergen. Men går det lenger enn tre-fire
døgn før eg får meg mitt eige rom vil nok situasjonen
endre seg, seier Peter Bürmann. Peter Anderssen har tatt
med seg både telt og sovepose til Norge.
– Kanskje eg blir nøydd til å finne meg ein stad å campe
nær Universitetet, ler han.
