Ansvarleg vertskap på Kvarteret
I Studvest nr 18, onsdag 4. september, kjem Raymond Tungesvik
med ein kommentar til interne forhold på Kvarteret. Kvarterstyret
vil gjerne komme med ei nærmare forklaring av desse forholda.
Tungesvik hevdar i kommentaren sin at styret for Kvarteret
detaljstyrar ein av driftsorganisasjonane på huset, ASF, med
å bestemme kva ølpris dei skal ha på sine eigne arrangement.
Det er viktig å presisere at desse arrangementa vert haldne
i lokalar som Kvarteret leiger ut til ASF. Dei, som alle andre
som leiger rom på Kvarteret, signerer på visse vilkår for
bruk av lokalet ved kvart arrangement. Det er her det står
at det ikkje skal verte seld internøl til mindre enn Kvarteret
sin fastsette minstepris, samtidig som det òg mellom anna
står at lokalet skal vaskast på slutten av kvelden. ASF må
godta desse vilkåra for å få lov til å leige lokalet, enkelt
og greitt, og dermed selje medlemmane sine øl til nokon få
kroner meir enn det dei ønskjer. Grunnane til at Kvarterstyret
har sett minstepris for øl er mange. Vår oppgåve er å sjå
Kvarteret som ein heilskap, med «en helhetlig profil» som
Tungesvik vel å kalle det. Dette inneber like forhold for
alle som jobbar her, mellom anna lik ølpris for alle. Vi søkjer
å flytte fokuset vekk frå billig øl, og heller satse meir
på dei sosiale fordelane ved å jobbe på huset. Ved å sette
ein minstepris på alkohol, meiner vi å sikre oss forsvarleg
drift av det lokalet vi leiger ut, uavhengig av kven som leiger
det. Ein av dei viktigaste prioriteringane til Kvarterstyret
er nettopp å fungere som eit ansvarleg vertskap for studenthuset
Kvarteret. Tungesvik hevdar at Kvarteret med dette bryt sin
eigen statutt 6.1: «Kvarteret kan ikke legge føringer på organisasjonens
kulturelle eller sosiale profil.» Det seier seg sjølv at øl
ikkje er ein del av ein organisasjon sin kulturelle profil,
og meiner verkeleg ASF at ølprisar har noko med deira sosiale
profil å gjere? Vi håpar ikkje det, og legg til at organisasjonar
står fritt til å bruke dei kronene dei måtte tene på sosiale
godar til medlemmane sine om det skulle vere ønskjeleg.
Vi ønskjer altså ikkje å leggje føringar på organisasjonar
som bruker Kvarteret. Det vi derimot ønskjer å sikre oss,
er at Kvarteret blir drive på ein forsvarleg måte, sjølv om
vi har aldri så mykje tillit til organisasjonane som driv
det. At Tungesvik trur vi ser på ASF «...som en gjeng med
suppehoder», er svært usakleg. Han refererer her mellom anna
til at ASF ikkje fekk vere tilstades på Kvarteret sine orienteringsmøtar.
Det blei bestemt at Kvarteret og dei drivande organisasjonane
skulle halde orienteringsmøter kvar for seg dette semesteret
fordi vi er ulike organisasjoner med ulik målgruppe. Vi lever
i god tro om at det eksisterer eit godt forhold mellom Kvarteret
og driftsorganisasjonane på huset, sjølv om ein er ueinige
om enkeltsaker. Vi ser det heller ikkje som jobben til ein
utanforståande person frå Studvest å rydde opp i slike tilhøve.
Kvarterstyret sett stor pris på ASF, så vel som andre organisasjonar
sin drift på Studenthuset. Vi håpar Tungesvik kan vise forståing
for våre interne regler for drift, og saman med alle andre
studentar føle seg vel som brukar av og gjest på huset.
Guri Idsø Viken
Informasjonsansvarleg, Kvarterstyret
Utepils på parkett?!
Solidariteten er spiddet av en kapitalistisk arkitektpenn,
finansiert av UiB. Borgerskapet står på vidt gap, og blåser
en klam egovind gjennom den oppvoksende generasjon akademikere.
Det nye studentsenteret ser ut til å bli det definitive punktum
for studentenes troverdighet som refsere av pompøs klassearroganse.
Journalisten omtaler bygget som moderne. Dette er feil.
Går det an å bli mer infisert av blind dinosaursjel? Å sitte
solariumsbrun, glisende på ny eikeparkett av ozonvennlig løvskog,
kan neppe kalles annet enn servilt. Flom i Europa. Sult på
det afrikanske kontinent. Etnisk forfølging av samene i 70-åra.
Rasering av biodiversiteten. Det er kun ett år siden ellevte
september. Er redaksjonen i Studvest gullfisk? På Bergens
studentpresses blodige alter, ofres humane idealer. Igjen
er en bare en sprengfeit luksuskoloss; en gullkalv av død
solidaritet.
Jeg nevnte ellevte september. Studentsenteret II minner om
en revidert utgave av Independence Day. En havarert UFO, hvor
alle idealer ble knust i krasjlandingen. På tide at noen sier
at nok er nok. Kan redaktørene i herværende avis vennligst
si stopp, pusse Gucci-brillene, og innse hvor vi er på vei?
Nå tør jeg ikke være med lenger.
Trude Elin Mathiesen
sos.ant-student
Loddefjord No
Studvest sitt humoristiske alibi, Preikestolen, kom i nr.
17 med litt gratisreklame om eit semesterstartarrangement
i regi av ROSSO. Sightseeing ut til Loddefjord for å treffa
ein ekte arbeidar og greier. Men meg bekjent så vart denne
Loddefjord-ekskursjonen avlyst. For sånne arbeidskarar har
jammen blitt vanskelege å oppdrive no. Og ikkje berre har
arbeidslivet endra seg, Loddefjord har det visst også.
Hallgeir Løland Torpe
11.09.02
|
