Korstog på arabisk
Fyrste gong George W. Bush snakka utan manus, nokre dagar
etter 11. september, nytta han ordet korstog. Korstog mot
dei terroristiske afghanske leiarane. Dette var sjølvsagt
ein tabbe, sidan korstog er eit fleirtydig ord. Kort tid etterpå
besøkte Bush ein moské for å vise at eit kristent korstog,
nei, det var ikkje på tale.
I ei bok utgjeve for ti år sidan, skriv Amin Maalouf om «Korstogene
sett fra arabernes side». Boka gjev eit historisk oversyn
over hendingar i den arabiske verda for 900 til 700 år sidan.
På dei tider sendte europeiske stormakter, pressa av pavane,
riddarar til symbolrike Det heilage land for å vinne Jerusalem
frå sarasenarane. Sarasenarane var samleordet for muslimar
i korsfarartida. Korstoga er sjølvsagt fortald om utallige
gongar i historiebøkene, men i Vesten kjem ikkje ofte dei
same perspektiva fram. Maalouf si historie er fortald gjennom
dåtidas kronikørar og skribentar. Dei fortel om dei usiviliserte
frankarane si framferd i dagens Midtausten, mellom anna om
menneskeeting og valdtekt, drap og plyndringar. Til saman
ei samansett og ganske nyansert historie, som i dag vil vere
til skrekk og åtvaring for både Orienten og Oksidenten - oss.
I etterordet skriv Maalouf om korleis «Orienten fremdeles
betrakter Vesten som en naturlig fiende».
Korsfararane oppfatta seg som meir siviliserte enn vantru
sarasenarar. Ikkje alle fiendebilete er lenger like enkle
å fordøye, men er det grunn til å tru at vi, etterkommarar
av korsfararen Sigurd Jorsalfar, oppfører oss annleis? «Og
det kan ikkje råde noen tvil om at bruddet mellom disse to
verdener oppsto med korstogene, som araberne den dag i dag
ser på som en voldtekt», skriv Maalouf. Eit ynkeleg håp for
den dag i dag er at krigskåte presidentar ikkje følgjer korsfararane
i si jakt på oljerike og litt heilage land.
Øyvind Lefdal Eidsvik
Er tilknytta Studvest sin nyhenderedaksjon
26.02.03
|
