Musikk frå Helvete
Metal-djevelen Moa Holmsten i Meldrum blir
inspirert av Dolly Parton.
 |
EKTE VARE. Moa Holmsten frå svenske Meldrum introduserte
seg sjølv som Djevelen på metalfestivalen «Hole in the
Sky» i helga.
|
– Kor mykje vil du vedde på om dei er ekte eller ikkje?
– Øh... Eg trur ikkje eg tek sjansen på å vedde... Øyvind
Samnøy frå Hulen står vakt foran scenen, og det er eigentleg
ikkje tvil om kva publikumarane er mest imponert over. Svenske
Meldrum rockar vilt med den groteske, intimiderande, og sjukt
sexye Moa Holmsten på vokal. Ei herleg blanding av Angelina
Jolie, Fairuza Balk og Satan.
Stinn brakke
Vi er på metal-festivalen «Hole in the Sky» på Verftet. Dei
bergenske metal-skarene, komplementert med massevis av utanlandske
fans, har migrert bort frå Garage, Hulen og Finnegans for
å samlast i ei einaste stor jettegryte. USF er jo eigentleg
akkurat prikk lik Garage, berre mykje større, så skilnaden
er vel ikkje så stor for dei fleste.
– Det er fleire band vi ville ha til festivalen som enkelt
og greit ikkje ville spele på Garage, fortel Silje Wergeland
i Festivalstyret.
– Satyricon og Gorgoroth har såpass med pyroeffekter at det
rett og slett ikkje let seg gjennomføre på den intime scena
der. I tillegg er det ikkje alle som set pris på den trange
plassen. Og det skjønar vi godt. Det er relativt stappfullt
på Verftet. Sikkert nok folk til å fylle Garage både fire
og fem gongar.
Metall!
– I’ve come all the way from Holland, but I don’t smoke hash,
øverhøyrer vi i det vi går forbi to grimme skapnadar med pusestemmer.
Dei epitomiserer eigentleg det vi har inntrykk av når det
gjeld, i alle fall det bergenske, metallfolket. Dei ser kanskje
skumle ut for enkelte, men dei er greie folk.
– Personleg ser eg på metal som ei vidareføring av rock ’n’
roll-«ungdomsopprøret», det har berre blitt meir ekstremt
etterkvart som rocken vart meir og meir stoverein og så har
det gått meir frå å vere et opprør mot foreldre, til å bli
en livsstil, seier Ørjan Setvik, bassist i banda Frozen Cries
og Syrach, og session bassist i Enchanting Darkness.
– Selv om låten «Heavy Metal: The Black and Silver til Blue
Öyster Cult» ikkje vil bli putta i metallbåsen, er det mange
som meiner det er denne låta frå 1981 som først definerte
heavy metal. Det handlar altså om høg, hard musikk i ei helvetes
fart, ei fandenivoldsk haldning, og om piker, vin og sang,
og eventuelt sex, drugs and rock ‘n’ roll. Blandar du dette,
raske rytmer, dystre akkordar, ei trong til opprør som er
dratt til det ekstreme, så har du opphavet til metallen i
Noreg i overgangen til 1990.
Karaoke from hell
– Når eg kjem heim høyrer eg ofte på Dolly Parton for å få
inspirasjon, avslører Moa i Meldrum. På scena introduserte
ho alle i bandet for å vere frå Helvete, og ho sjølv var Djevelen.
Vi trudde ho då, men no er ikkje vi så sikre lenger. Meldrum
er særs nøgde med konserten, og er veldig overraska over det
gode publikumet. På skrytelista si kan dei avsløre at dei
har toura med Zach Wilde og Motörhead.
– Det høyres betre ut enn det var, skøyar trommis Fredrik
Haake.
– Nei, det var betre enn det høyres ut, rettar bassist Frida
Ståhl. Men dei vert einige om at det i det minste ser bra
ut på papiret. Dei fortel også at dei har tenkt seg på fisketur
på fjorden i morgon, og at dei skal på karaokebar etter at
dei har gått frå Verftet, og lurar på korleis den staden rett
over vegen frå Bergen Gjestehus er. Vi nøler med å svare,
men det viser seg at jo meir sleskt, jo betre er det.
– Eg høyrde at han fyren som ville vedde med meg gjekk opp
til Fredrik, trommisen, og spurde om korleis det var å vere
i skuggen av ein silikonballong, fortel Hule-Øyvind eit par
dagar etter.
– Dei var visst ekte. Det var det vi visste, det er visst
mykje meir ekte ved Hole in the Sky enn det mange kanskje
trur.
03.09.03
|
