Leikestoveredaksjonen ynskjer alle våre lesarar vel overstått sumar, og trakkar til med eit nytt semester.

På tur med Terje
Terje har ein hektisk periode foran seg fram til kommunevalet.
– Å, er det dykk, seier han i det han ser oss lunte nedover mot bryggekanten. Vi spør om kvifor han sitt her og fiskar etter krabbe med blåskjell i staden for å jobbe med kampanjen, og han berre fnys.
– Eg har no vitterleg tilsette som gjer slikt for meg. Det passar seg ikkje for ein ordførar å sitte bak eit skrivebord heile dagen. Nei, det er her eg høyrer heime. Han tek eit magadrag med frisk luft og fiskeslostank.
– Nei, det er her eg høyrer heime, blandt bølgjebrus og blå himmel. Ingen får forstyrra meg her. Brått dukkar eit skabbete anlet opp or vatnet. Det har symjebriller på og ein snorkel i munnen, men vi kjenner att Martin kvar som helst.
– Ka i slofarsjken gjør dåkker her? bryt han ut i det han heiser seg opp på bryggja.
– Drit no i det, du skremmar krabbane! kjeftar Terje, og hoppar og trampar det han er god for i eitrande sinne.
– Men æ trudd no berre at dåkker ville stikk tel dem derran kåerreffan no. Dit ska no ihvertfall æ. Dåkker kan sitt på med mæ om dåkker vil. Vi takkar nei, og Martin hoppar i bilen, søkkjande våt, og forsvinn oppover Søvikåsen i ein fælsleg fart.
– Endeleg forsvann han, mumlar Terje. Han har vore som ein klegg heilt sidan... ja, de veit. Den sure maska vert brått vaska bort av eit lurt lite glis. Vi spør kva han smilar for.
– Å, ingen ting, svarar han, og humrar for seg sjølve. Men vi kjenner Terje, det varar ikkje så lenge før han vert sprekkferdig om han skal halda noko løynd.
– Det er berre det at... Det der KrF-greiene? Det var meg, i forkledning. Eg visste at Martin ville forsvinne. He-he. Er eg ikkje lur? Vi vert litt paffe, og rekk ikkje å svare.
– Vel, drit i det. Eg tenkte meg ned for å, eh, inspisere Lysekloster Skule. Vil det henge med? Vi takkar nei, og Terje forlet oss. Han dansar nedover vegen medan han syng Karius og Baktus-songen. Han har berre dansa rundt tjue meter før han på ein måte sig litt saman, og vi tykkjer vi høyrde han sukka tungt. Det er nemleg ingen som syng andrestemma for han no som Martin er borte.

---

Sex i kvardagen:
Leikestove har no etter mange oppmodingar frå lesarane oppretta ei spalte for seksualopplysing. Vi vil her bringe deg, kjære lesar, nyttige tips og lærdom om dette som så mange er opptekne av. Dette er henta frå boka: «Alt du alltid har ønsket å vite om sex (men ikke våget å spørre om), med samleiestillinger i detaljerte fotos.», Ja-Forlaget 1969.

I dag:
Transvestitter

Hva med de nye trekk i mannfolkklær og hårmoter? Er alle som følger denne mote transvestitter?

Nei. Moter og kulturelle mønster er ikke i seg selv bestemmende for emosjonelle problemer. Når langt hår og kinnskjegg er sosialt akseptabelt som maskulint utseende - hvilket det er i dag - så må transvestitter se seg om etter andre saker enn langt hår for å få noen glede. Hvis enhver mann i vårt samfunn gikk rundt i skinnende silkeskjorter og denslags, var ikke transvestittene interessert i slike klær.

Mannlige transvestitter interesserer seg ikke for en feminin mannsmote - like lite som kvinnelige transvestitter interesserer seg for det. Mannlige transvestitter søker symboler på femininitet, og her strekker ikke etterligninger til. Det er den virkelige tingen som trekker. En mannlig transvestitt må ha en ekte damebluse - en feminin herreskjorte er ikke nok. Det andre viktige momentet er smaken av det forbudte. En stor del av nytelsen ved å utkle seg i det annet kjønns klær kommer fra den «hemmelige nytelsen» ved å vite at det å iføre seg disse er å gjøre opprør mot samfunnets regler.

Neste veke: Endå meir mannleg homoseksualitet.

Siste artikkel:
3. september 2003
Antall artikler: 42

Kollektivrabatten