 |
HARDT. Steve sjekkar ballane.
|
Bronia Hamilton frå Sydney er initiativtakar
til jentelaget i rugby i Bergen. Dei trenar i Bergen skate
og sandhall på Nøstet. Halve hallen er full av sand, og
resten er full av saggebukser og rullebrett. Først er det
berre gutar på sandbana, men etterkvart kjem fem, seks jenter
også. Jentelaget trenar saman med gutane.
Medan dei andre varmar opp, sit vi på tribuna
og får ei forelesing i rugby av Bronia. Kvar gong vi prøvar
å bidra til samtalen, trakkar vi i salaten.
- Men kva skiljer rugby frå amerikansk fotball, spør vi
og trur vi har peiling.
- Det har ingenting med amerikansk fotball å gjere, repliserar
Bronia kjapt. Dei to spela har kun det til felles at ballane
liknar litt på kvarandre. For oss ser det framleis ganske
likt ut. Herretrenar Steve Williams drillar spelarane i
ymse taklingar. Bronia forklarer at sjølv om det ser tøft
ut, er det faktisk ikkje så mykje skader. Men det er ei
billeg forsikring å bruke tannbeskyttelse. Det som gjeng
føre seg ute på bana har noko umiskjenneleg bedriftsfotballaktig
over seg.
- Er det ein fordel å vere feit?
- Nei.
- Småfeit?
- Neei... det kjem an på kvar på bana du spelar. Nettopp
det er ein fin ting med rugby; det er alltid ein plass som
passar for alle typar, fortel ho. I fjor var det over sytten
jenter med. Mange var engelske og australske utvekslingsstudentar,
men no har dei reist heim. Bronia skulle også reise, men
har blitt att på grunn av rugbyen. No prøvar dei å rekruttere
fleire jenter før sesongen byrjar. Då spelar dei mot jentelaga
frå Oslo, Stavanger og Trondheim.
  |
t.v.: KRAFT. Styrketrening.
t.h.: AGGRESSIVT. Bronia i harde tak.
|
