Krig og kringkasting
I desse dagar har eit nytt tv-spel entra verda og blitt
allemannseige. Amerikanarane har gitt det namnet «Operation
Iraqi Freedom», pompøst som det sømer seg for eit godt underhaldningsobjekt.
Vi får sjå fikse spelebrett som viser framrykkinga mot Bagdad,
kjekke skildringar av militærutstyr og spennande kampar direkte
frå fronten. Aviser er ikkje lenger spennande nok. Som dei
samfunnsengasjerte menneskja vi er vil vi ha ferske, direkteoverførte
nyhende, ikkje gårsdagen sine ferdigtygde hendingar.
I mellomtida overser vi at titals millionar menneskje svelt
i dei sørlege delane av Afrika. Det siste kvartalet har Aftenposten
si nettutgåve hatt 72 artiklar som inneheld orda «sult» og
«Afrika». Leitar du etter orda «krig» og «Irak», går søkjemotoren
i stå. Det er gammalt nytt at mykje er galt i verda. Sjølvsagt
er det fælt med det som skjer i dei afrikanske landa, men
god nyhendeverdi har det ikkje. Det er verken actionfylt eller
særleg nytt. Og det er ikkje akkurat mogleg å hjelpe afrikanarane
i ei handvending heller. Det har jo vore så mykje krigar der
nede, og så mange autoritære leiarar som har utnytta folket
sitt. Då kan ein ikkje vente at stormaktane skal kome til
unnsetning for å gje dei eit betre liv.
Det er ein slåande forskjell på rettane til dei som påverkar
Vesten, og dei som berre har det vondt. I storpolitikken er
menneskerettar berre for dei utvalde heldige. Dei rike, sterke
landa set dagsorden for kven som treng merksemd, og media
følgjer gladeleg etter. Då er det lettare å bruke hundrevis
av milliardar kroner på å bombe eit land, meir enn nok pengar
til å redde alle som svelt i både Irak og Afrika.
Irakarane har det frykteleg, og dei har hatt det lenge. Akkurat
som folk i mange delar av verda. Det er ikkje betre å svelte
i hel i Afrika enn det er i Irak. Krigen kan få store ringverknader,
og når han no er i gong er det viktig å rapportere om kva
som hender. Men lettsindige detaljar om tekniske finesser
er for det meste underhaldning, og ikkje informasjon vi treng
for å forstå kva som hender. Andre viktige hendingar har lett
for å bli gløymd. For det er lett å miste perspektivet for
tida: USA, Storbritannia og Irak er tross alt berre ein liten
del av jorda si overflate.
Ingrid Sælensminde
Er tilknytta Studvest sin nyhenderedaksjon
02.04.03
|
